Vogels tijdens de witte dagen
Op 5 januari 2026 had ik, sinds weet ik het hoelang, weer eens een witte verjaardag. Dat betekend natuurlijk gewoon een heerlijk rondje lopen samen met mijn vriendin. Goed ingepakt zijn we er op uit gegaan, zij opzoek naar mooie plaatjes van de sneeuw en het landschap, ik zoekend naar vogels en foto's hiervan.
Langs de polderslootjes staan reigers te wachten op een muis of een ontdooid visje. In de ondergesneeuwde weilanden staan verschillende soorten ganzen elkaar warm te houden, zoekend naar het gras. Ook de eenden en meerkoeten zijn bij elkaar gaan zitten om het wak open te houden. De grotere knobbelzwanen hebben soms zelfs hun eigen wak en zijn constant alert op een mogelijke dreiging. De meeste watervogels zijn nu net wat tammer dan normaal en zijn net iets beter te fotograferen, het is wel opletten dat ze zich niet te bedreigd voelen. Als ze moeten wegvliegen voor hun veiligheid verspillen ze onnodig energie, energie die ze anders warm had kunnen houden. Hieronder staan wat foto's van watervogels tijdens het rondje wandelen.
Sneeuw zorgt ook altijd voor trekvogels die opzoek zijn naar plekken waar ze voedsel kunnen vinden. In de polder zagen we veel meer zwanen, ganzen en eenden opzoek naar het eiwitrijke raaigras. Ook steltlopers als kieviten, watersnippen en wulpen hebben we met regelmaat voorbij zien vliegen.
Het weer leverde uiteindelijk een ontzettend mooie verrassing op! In de verte zag ik een roofvogel aan komen vliegen. Al snel herkende ik het silhouet en begon mijn hart toch wat sneller te kloppen: een blauwe kiekendief! In de winter kun je deze prachtige roofvogel regelmatig tegenkomen op grote, open gebieden zoals de heide en in de duinen. Maar voor de Alblasserwaard blijft het toch een bijzondere en zeker niet alledaagse winterse waarneming. Juist daarom was ik extra blij toen deze vogel recht op me af kwam vliegen.
De sneeuw had duidelijk niet alleen voor ons de omstandigheden veranderd. Door het gebrek aan voedsel worden vogels gedwongen om verder te trekken en nieuwe plekken op te zoeken. En zo bracht deze koude, witte wereld mij onverwachts oog in oog met een soort die ik hier niet iedere dag tegenkom. Wat een fantastische verrassing tijdens deze wandeling en dat boven eigen dorp!
Hoewel de pimpelmees hier een vertrouwde verschijning is, vind ik het juist op zulke koude dagen extra mooi om ze te zien. Met hun felblauwe kruin en gele borst steken ze prachtig af tegen de witte omgeving. De sneeuw maakt het voor veel vogels een stuk lastiger om voedsel te vinden, waardoor ieder beschikbaar plekje zorgvuldig wordt afgezocht.
De meeuwen hadden al snel door dat er iets te halen viel. Zodra er brood werd gegooid, kwamen ze van alle kanten aangevlogen. De ene nog fanatieker dan de andere, want als er eten te vinden is, wil natuurlijk iedereen als eerste zijn slag slaan. Het zorgde dan ook regelmatig voor de nodige chaos. Meeuwen die luid krijsend achter elkaar aanzaten, elkaar probeerden weg te jagen en zo nu en dan zelfs flink ruzie maakten om een klein stukje brood. Het ene moment leek het nog rustig, en een seconde later brak er weer een gevecht uit. Door al het kabaal kwamen zelfs de roeken kijken wat er te halen viel.
