Buurten bij de onderburen
Op 1 mei 2026 besloot ik om een combi tripje te maken. In Nederland is de benzineprijs dusdanig hoog dat het veel goedkoper is om vanaf mijn dorpje naar de Belgische grens te rijden en daar te tanken. Dus dat werd tanken en vogels kijken. Helemaal geen verkeerde combo als je het mij vraagt. Gelukkig zaten er heel dicht tegen de grens meerdere morinelplevieren! Deze soort wilde ik al een hele tijd graag zien. Natuurlijk het liefst in Nederland, maar België is ook helemaal niet erg.
Eigenlijk is het wel grappig dat we België, dus buitenland, zien als iets zien wat ver rijden is. Terwijl de grens met België veel dichterbij is dan een heel groot gedeelte van Nederland zelf, in ieder geval vanuit de Alblasserwaard gesproken dan. En dus loont het ook best om een uurtje te rijden om veel goedkopere benzine te halen, maar ook om af en toe eens te kijken of er leuke vogels zitten.
Via lange boerenweggetjes, waar ik volgens de borden misschien niet eens had mogen rijden, kwam ik op de plaats van bestemming. Zelfs in de vroegte van de ochtend komen hier in dit afgelegen gebied vogelaars om te kijken naar de plaatselijke zeldzaamheden. Ik was niet de enige, dat scheelt. De morinellen hadden zich al flink verplaatst de afgelopen dagen, dus is het altijd maar afwachten waar ze zitten. De andere twee vogelaars hadden ze al gevonden!
De morinelplevier is voor Nederland uitsluitend een trekvogel, maar toch is net na de drooglegging van de Flevopolder een keer gebeurd dat er een succesvol broedpaar is geweest. Tegenwoordig broeden de in Nederland en België te vinden vogels in de hoge noorden, van Scandinavië tot Siberië. Als je ze ziet is de kans groot dat je ze ziet vliegen, anders zitten ze op kale akkers.
Dit waren niet de enige zeldzaamheden die ik hier zag. Ineens vloog achter mij een rode wouw. Ik was alleen net te laat met foto's maken waardoor de wouw alweer achter de bosjes verdwenen was. Een van de vogelaars die er nog stond vertelde mij dat er eerder die week al een grijze wouw gezeten zou hebben, net op de grens. Dus turend naar de bosjes waar die gezeten heeft kwam er nog een wouw aan gevlogen! De derde soort! Zwarte wouw, het moet niet gekker worden... Deze was alleen niet zo welkom vonden de kraaien.
Gelukkig waren de morinellen blijven zitten en kon ik de laatste foto's maken voordat de luchttrillingen te intens werden.
